۱۳۸۹ شهریور ۲۵, پنجشنبه

یه آدم خاکستری...


خسته ام از صفر و یک بودن...

از دنیای سیاه و سفید ارسطو...

ارسطو میگه بودن یا نبودن...

اما من میکم زیستن...زندگی کردن

زیستن یعنی خاکستری شدن...

من خاکستری ام...

من صفر یا یک نیستم...

من مُمیّزی ام...

من فازی ام...

میانه ام...

تازه بوجود نیومدم که صفر باشم...

وهنوز از وجود نرفتم که یک باشم...

من زنده ام...

بین بودن و نبودنم...

تو دل زندگی ام...

پس خاکستری ام...مُمیّزی ام...

من یه آدم خاکستری ام...


پ.ن:نوشته بالا رو بر اساس نظریه "تفکر فازی" نوشتم."تفکر فازی"از فلسفه شروع میشه و به دنیای

ریاضی فیزیک میرسه. تو این متن شما جنبه فلسفی اش رو در نظر بگیرید.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر